Welke Scope 3-categorieën Echt Tellen voor Uw Bedrijf
Van de vijftien Scope 3-categorieën die het GHG Protocol definieert, zijn er meestal maar twee tot vier echt materieel voor een gegeven bedrijf, meestal ingekochte goederen en diensten, transport en distributie, en gebruik van verkochte producten afhankelijk van het specifieke product. De meeste bedrijven verspillen aanzienlijke inspanning aan het meten van categorieën die na goede screening niet veel blijken te betekenen voor hun specifieke bedrijf.
Waarom alle vijftien categorieën gelijk najagen een fout is
Dataverzamelingsinspanning gelijkmatig verdeeld over vijftien categorieën betekent precisie overal en diepgang nergens, inclusief in de ene of twee categorieën die mogelijk 80% van de totale uitstoot vertegenwoordigen. Eerst screenen concentreert inspanning waar het het totaalbeeld daadwerkelijk verandert.
Hoe u een snelle categoriescreening uitvoert
Gebruik eerst ruwe, bestedingsgebaseerde schattingen over alle vijftien categorieën, puur om te identificeren welke groot genoeg zijn om te tellen. Deze eerste ronde hoeft niet precies te zijn, hij moet correct de twee tot vier categorieën identificeren die echte meetinspanning waard zijn.
Waarom het antwoord zo sterk verschilt per sector
De materiële categorieën van een fabrikant draaien meestal om ingekochte goederen en gebruik van verkochte producten; die van een dienstverlener draaien vaak juist om zakenreizen en ingekochte diensten. Er is geen universeel antwoord, de screeningstap bestaat specifiek omdat de materiële categorieën echt verschillen per businessmodel.
Zorg dat uw Scope 3-cijfer echte reducties weerspiegelt
Wij vinden de Scope 3-categorieën die er echt toe doen voor uw bedrijf, gaan van bestedingsgebaseerde schattingen naar leveranciersspecifieke data, en verankeren het resultaat in inkoopbeslissingen.